Polimeryzacja sodowa

Polimeryzacja sodowa. Zastosowanie sodu (lub potasu) jako katalizatora do polimeryzacji butadienu dało początkowo wyniki ujemne, co uniemożliwiało otrzymanie z nich materiału plastycznego, potrzebnego do sporządzania mieszanek. Polimeryzacja przebiegała nieregularnie, przy czym trudno było ją kontrolować, wulkanizacja zaś otrzymanego materiału była dość trudna. Według Abkina i Miedwiediewa polimeryzacja butadienu. przy użyciu sodu jest procesem w układzie niejednorodnym, przy czym butadien występuje w fazie ciekłej; szybkość polimeryzacji zarówno w fazie gazowej, jak i w fazie ciekłej wzrasta do określonej wielkości, a następnie pozostaje stała. Continue reading „Polimeryzacja sodowa”

Czajanow opisuje polimeryzacje butadienu w stalowych butlach

Czajanow opisuje polimeryzację butadienu w stalowych butlach, w której jako katalizator zastosowano zawiesinę sodu w parafinie; po 63 godzinach uzyskano polimer z wydajnością 99%. Zelmanow oraz Szalnikaw stosowali sód koloidalny, przy czym otrzymali z butadienu kauczuk po upływie około 36 godzin w temperaturze 10 -150C używając zaledwie 0,3% sodu. W niektórych metodach używano sodu w postaci cienkich błon na powierzchniach różnorodnych kształtek, otrzymując zupełnie dobre wyniki. Doskonałym środkiem umożliwiającym kontrolę procesu było zastosowanie nieczynnych rozpuszczalników. Stosowano więc trwałe, nie reaktywne i niskowrzące węglowodory, jak np. Continue reading „Czajanow opisuje polimeryzacje butadienu w stalowych butlach”

Jakosc smaru

Przed wprowadzeniem świeżego smaru część, która ma być smarowana, powinna być oczyszczona z brudu i starego smaru, przemyta naftą, a następnie w miarę możliwości wytarta na sucho. Przy wprowadzeniu gęstego smaru należy przekonać się, czy smar rzeczywiście doszedł do powierzchni trących, dowodem czego jest ukazanie się smaru na zewnątrz. Jeśli nie zostało to stwierdzone, należy oczyścić cały kanał do smaru z brudu i starego smaru . Jakość smaru powinna być . sprawdzona; smar nie powinien zawierać wody i jakichkolwiek innych domieszek; smary gęste nie powinny także zawierać grudek (obecność grudek łatwo wykryć rozcierając smar palcami). Continue reading „Jakosc smaru”

Uwzgledniajac wymagana dokladnosc

Ustalona dokładność wykonania powinna odpowiadać wymaganiom stawianym w odniesieniu do roli, jaką ma spełniać element. Im dokładniej powinien być obrobiony element, tym jego obróbka jest bardziej złożona i kosztowna. Wobec tego przy obróbce nawet jednego elementu, niektóre jego części powinny być obrobione dokładniej niż inne. Na przykład czopy wałów obracające się w łożyskach są obrabiane dokładniej niż powierzchnia wału między łożyskami. Uwzględniając wymaganą dokładność. Continue reading „Uwzgledniajac wymagana dokladnosc”

Róznica miedzy wymiarami srednic lozyska i walu

Różnica między wymiarami średnic łożyska i wału w tym przypadku nazywa się luzem. W połączeniu nieruchomym średnica otworu powinna być nieco mniejsza niż średnica wału, przy czym wał może być osadzony w otworze tylko z pewnym wysiłkiem; wysiłek ten będzie tym większy, im większa jest różnica między średnicą wału a średnicą otworu. Różnica. między wymiarami średnic wału i otworu w tym przypadku nazywa się wciskiem. Rozróżniane są luzy i wciski największe i najmniejsze. Continue reading „Róznica miedzy wymiarami srednic lozyska i walu”

Naddatkiem nazywa sie warstwa metalu, która nalezy sciac z powierzchni pólwyrobu w czasie obróbki

Naddatkiem nazywa się warstwa metalu, którą należy ściąć z powierzchni półwyrobu w czasie obróbki. Wymiar naddatku zależy od tego, w jaki sposób jest przygotowany półwyrób elementu, jak i z jaką dokładnością musi być wykonywana dalsza obróbka. Na przykład naddatek w odlewach lub kutych półwyrobach jest większy niż w półwyrobach wytłaczanych (prasowanych). Odróżnia się naddatek na obróbkę wstępną – zgrubną, który może wynieść kilka milimetrów, od naddatku na obróbkę ostateczną – wykańczającą (skrobanie, szlifowanie), wynoszącego setne części milimetra. 2. Continue reading „Naddatkiem nazywa sie warstwa metalu, która nalezy sciac z powierzchni pólwyrobu w czasie obróbki”

Zero noniusza

Zero noniusza jest jednocześnie zerem ramki, ponieważ przy zsuniętych (złączonych) ramionach przyrządu zero noniusza odpowiada zerowej kresce zasadniczej skali, a każda następna kreska noniusza nie pokrywa się z kreskami skali zasadniczej z wyjątkiem ostatniej kreski dziesiątej, która się pokrywa z dziewiątą kreską liniału. Przy tym pierwsza kreska noniusza nie dojdzie do pierwszej kreski skali na odległość 0,1 mm, druga na 0. ,2 mm itd. Jeżeli odległość pomiędzy ramionami suwmiarki zawarta jest między 78 a 79 mm, to w razie braku morriusza wielkość odcinka wypadłoby ocenić na oko i dodać ją do odczytu 78 mm. Gdy przyrząd zaopatrzony jest w noniusz należy wyszukać kreskę noniusza, która pokrywa się z którą bądź kreską skald zasadniczej. Continue reading „Zero noniusza”

Sposób korzystania z przyrzadu

W celu zmierzenia kąta należy górną krawędź przymiaru przyłożyć do jednej strony kąta, obracając zaś linia doprowadzić go do pokrycia się z drugą -stroną kąta, wówczas położenie ryski wskaże wymiar kąta w stopniach. Do przymiaru jest przymocowany przyrząd do wyznaczania środka koła i kątownik z poziomnicą. Sposób korzystania z przyrządu. Przy objęciu wałka szczękami przyrządu krawędź przymiaru pokrywa się ze średnicą przekroju wałka. Obliczywszy wg przymiaru liczbę milimetrów odpowiadającą średnicy wałka i dzieląc tę liczbę na połowę można zaznaczyć środek przekroju wałka. Continue reading „Sposób korzystania z przyrzadu”

Wahania w zuzyciu wody

Wahania w zużyciu wody w ciągu doby na cele trakcyjne zależą przede wszystkim od wykresu ruchu pociągów oraz rozbioru wody przez parowozy. Im większa jest natężenie ruchu, tj. im więcej par pociągów kursuje i większe jest zużycie wody na cele techniczne, tym bardziej równomierny jest rozbiór wody w ciągu doby. Jeżeli w ciągu doby kursują 24 pary pociągów, to można przyjąć; że zużycie wody w ciągu godziny jest jednakowe i równa się: qht = – [m3] W niektórych przypadkach równomierny rozbiór wody w ciągu godziny przyjmowany jest również i na stacjach z mniejszą liczbą par pociągów na dobę. Jeżeli więc przyjmie się równomierny rozbiór wody W ciągu doby, to zużycie na godzinę w odsetkach wynosi średnio: 100 : 24. Continue reading „Wahania w zuzyciu wody”